جراح پلاستیک و زیبائی

لیفتینگ سینه

لیفتینگ سینه ( بالابری سینه‌ ها همراه یا بدون کارگذاری پروتز )

لیفتینگ سینه با هدف باز گرداندن پستان های افتاده بر سر جای اولیه خود و تغییر شکل آنها‌  بدون حذف غده ( یعنی بدون کاهش حجم سینه ها ) انجام می پذیرد.

روشهای گوناگونی جهت چنین بالابری وجود داشته که هر یک مزایا و محدودیتهای خود را در برمیدارد. انتخاب مناسبترین روش بستگی به سوابق ، میزان افت و ویژگی سینه ها دارد.

در برخی موارد ، بدلیل کم حجم و تهی بودن ناحیه بالای سینه ها ، کارگذاری پروتز پستان جهت حجم دهی به آن نقاط توصیه میگردد.

لیفتینگ سینه

پروتز‌های پستان :

منظور از پروتز سینه ، اجسام خارجی حجم دهنده سینه ها بوده که شامل یک جداره ( متشکل از سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی ) و یک محتوی ( متشکل از ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی یا سرم نمکی ) میباشد.

خصوصیات مهم سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی جداره پروتز ( که با نسوج اطراف در تماس  میباشد )، صرف نظر از مقاومت مکانیک و انعطاف پذیری آن ، عدم فعالیت بیولوژیک است.

ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی که درون کیسه پروتزهای حاوی سیلیکون گنجانده شده و حجم آن را تشکیل میدهد، علاوه بر فعالیت بیولوژیک پائین در صورت نشت اتفاقی محتوای پروتز ، سبب طبیعی تر جلوه دادن سینه ها در نگاه و‌همچنین در لمس نسبت به پروتزهای حاوی سرم نمکی میشود.

استانداردهای صنعتی بکار برده شده در پروتزهای نسل جدید، امکان ترک خوردگی جداره و نشت محتوای آنها را تقریبا به صفر رسانده و طول عمر آنها را بالقوه دائمی ساخته اند ( بر خلاف پروتزهای نسل قبلی که عمر مفید متوسط  ۱۵ ساله داشتند و میبایست، حتی در صورت عدم اتفاق خاص، تعویض می گشتنند ) .

مطالعات متعدد نشان داده اند که پروتزها موجب افزایش قابل توجه ریسک بروز سرطان پستان نمیشوند ( افزایش ریسک سرطان پستان با کار گذاری پروتز 0.000001 یا یک میلیون بوده، در صورتی که ریسک متوسط بروز سرطان پستان بدون کارگذاری پروتز در خانم های جوامع غربی ۱ .۰ یا یک دهم میباشد ) ولی برخی مدل از پروتزها احتمالا در بروز نوعی سرطان لمفاوی ( یک نوع سرطان سلولهای خون ) دخیل میباشند که دیگر ترجیحا از آنها استفاده نمیشود.

محل کارگذاری پروتز‌های پستان :

بر اساس ویژگیهای موضعی ( پوستی، غده ای و عضلانی هر فرد ) و همچنین بر اساس ترمیمات لازم و پروژه های آتی ، بخصوص در رابطه با تمایل به زایش و شیردهی ثانوی ، محل کارگذاری پروتزهای پستان تا حدی قابل بحث میباشد.

در کل یک پروتز میتواند یا در جلوی عضله سینه ( پشت غده پستان ) یا در پشت عضله سینه کارگذاری گردد.

محل بخیه ‌های لیفتینگ سینه ها :

حداقل بخیه ها دور هاله ها و بطور عمودی بین هاله ها و شیار زیر سینه ها قرار دارد. لکن، در غالب اوقات، بدلیل خصوصیات موضعی ( میزان افت سینه ها ، لزوم حذف پوست در ناحیه زیر بغل ، ویژگیهای جلدی مانند ترکیدگیهای پوستی یا انعطاف پذیری بیش از حد آن و غیره )، بخیه ای هم در شیار زیر سینه به آن دو اضافه میگردد که طول آن بنا به شرایط فوق متغیر میباشد.

شیردهی ثانوی پس از لیفتینگ سینه ها :

بدلیل برشهای غده ای لازم جهت انجام این جراحی و قطع اجباری تعدادی یا کل مجراهای تخلیه شیر، قابلیت و کیفیت شیردهی ثانوی تحلیل یافته و ترجیحا این شیردهی، حتی در صورت امکان ، توصیه نمیگردد ( امکان بروز کیست های شیری بدلیل استخراج نا کامل شیر تولید شده).

درد ناشی از لیفتینگ سینه ها :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی بطور کل میزان درد ناشی از این عمل جراحی متوسط به حساب میاید که براحتی توسط داروهای ضد درد معمول تسکین میگردد.

ارزیابی عمل لیفتینگ سینه ها :

بدلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل، نتیجه جراحی بویژه در رابطه با حجم و شکل نهایی سینه ها و همچنین تقارن آنها فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد. درصورت لزوم و توجیه ، بخصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن، انجام عملی ثانوی میتواند عیبهای کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

تحول سینه ها پس از عمل لیفتینگ :

همانند تمامی نسوج بدن، سینه ها نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهند. این تحولات شامل افت ثانوی بدلیل انعطاف پوست باقیمانده آنها، تغییر حجم و شکل آنها بخصوص درصورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمون های جنسی و همچنین بروز احتمالی ضایعات خوش خیم یا بد خیم میباشند.

لیفتینگ سینه

مراقبت از سینه ها پس از عمل لیفتینگ :

بدلیل دگرگونیهای ساختاری که در حین این عمل در پستانها بوجود میایند، تصویر برداری های قبل از عمل ( ماموگرافی ، سونوگرافی و غیره ) دیگر فاقد اعتبار میشوند.

در ضمن ، بمدت حدود یک سال پس از عمل، تحولات در نسوج درون پستانها و ضایعات واکنشی ناشی از جراحی در جریان بوده و باعث عدم ثبات و غیر قابل تفسیر بودن تصاویر جدید میگردند.

لذا ، توصیه میشود که یک سال پس از آخرین عمل جراحی سینه های خود ، یک ماموگرافی بعنوان تصویر پایه ای انجام گردیده و نگهداری شده تا در صورت لزوم ، تحولات آتی تصاویر سینه ها با آن مقایسه شده و با اعتبار و اطمینان بیشتری تعبیر شوند.

عواقب محتمل ناشی از جراحی لیفتینگ سینه :

عواقب استثنایی :

حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشد.

وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.

درصورت کار گذاری پروتز، عدم تحمل پروتزهای پستان توسط بدن و اجبار به استخراج آنها در هفته های اول  پس از عمل.

عواقب نادر :

عدم خونرسائی کافی به هاله ها که نیاز به عملی مجدد و فوری جهت نگهداری آنها از طریق پیوندشان بر جای خود دارد. احتمال بروز این پیامد ، در صورت وجود پیشینه جراحی پستانها یا فاکتورهای ریسک قلبی / عروقی ( استعمال دخانیات ، وزن بالا ، فشار خون بالا ، قند خون بالا ، چربی خون بالا و برخی بیماریهای دیگر )، افزایش میابد.

خونریزی حاد و فعال بعد از کارگذاری پروتز که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌گردد.

ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر غده ای و زیرجلدی که در صورت  وفور و عدم جذب خودبخود نیاز به تخلیه پیدا میکند ( توسط سوزن و یا باز کردن قسمتی از بخیه ها ).

عفونت نسوج که نیاز به تخلیه دمل همراه با درمان دارویی ‌دارد.

درصورت کار گذاری پروتز، عفونت پروتز که مجبور به استخراج و کارگذاری مجدد آن ( در صورت درخواست ) بعد از مدت زمان حداقل شش ماه می سازد.

عواقب معمول :

اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف سینه ها و بخصوص هاله ها که بتدریج کاهش میابند.

اختلال در روند بخیه ها و بلوغ  آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌ های غیر معمول پوست به تنش‌ ها و نخ جراحی می ‌باشد.  یکی از این اختلالات خود خوردگی پوستی بخصوص در نقاط پر تنش بوده که با مراقبات لازم اعم از پانسمانهای مخصوص بتدریج مرمت میابد.

عدم تقارن نسبی سینه ها که در اکثر موارد ، بدلیل میزان بسیار کم آن ، نیازی به عمل جراحی مجدد ندارد.

درصورت کار گذاری پروتز، بروز پدیده ای به نام انقباض کپسولی پیرامون پروتزها در کوتاه مدت و بخصوص دراز مدت که موجب سفتی ، تغییر شکل ، عدم تقارن سینه ها و احتمالا درد در آنها شده که در برخی موارد نیاز به عمل جراحی جدیدی جهت بازگشائی محفل پروتز یا حذف نسج منقبض شده دور پروتزها پیدا میکند.