آرشیو دسته بندی : جراحی زیبایی بدن

عمل ابدومینوپلاستی

عمل ابدومینوپلاستی

هدف از عمل ابدومینوپلاستی ، رفع پوست مضاعف و چربی زیرجلدی ناحیه شکم می باشد . ابدومینوپلاستی را میتوان در دو دسته ابدومینوپلاستی کوچک و بزرگ قرار داد .

ابدومینوپلاستی کوچک ، به منظور حذف پوست مضاعف و چربی زیرجلدی ناحیه پائین شکم انجام می گیرد و در صورت نیاز با ترمیم جداره عضلانی بطور نیم ارتفاع ( از ناحیه ناف تا استخوان لگن درقسمت تحتانی شکم ) و ساکشن نواحی بالای شکم و پهلوها نیزهمراه می شود . بخیه آن خطی افقی و منحنی با اندازه ای کمی درازتر از بخیه یک سزارین میباشد.

ابدومینوپلاستی بزرگ ، با هدف رفع پوست مضاعف وچربی زیرجلدی کل ناحیه شکم انجام می گیرد . در صورت لزوم عمل ابدومینوپلاستی بزرگ با ترمیم لایه عضلانی بطور تمام ارتفاع ( از ناحیه جناغ تا استخوان لگن در قسمت تحتانی شکم ) و همچنین ساکشن نواحی بالای شکم و پهلوها نیز همراه خواهد بود . دو بخیه مجزای آن از طرفی دور ناف واقع شده و از طرفی دیگر بصورت خطی افقی و منحنی از یک پهلو به پهلوی دیگرمیباشد.

بارداری بعد از ابدومینوپلاستیعمل ابدومینوپلاستی

امکان بارداری پس از انجام ابدومینوپلاستی کاملاٌ امکان پذیر است ولی لازم به تذکراست که نتیجه به دست آمده ازعمل ، بدلیل انعطاف مجدد پوست و جداره عضلانی شکم براثر بارداری تا حدی از بین می رود . لذا ، توصیه میگردد که این عمل پس از به اتمام رسیدن پروژه های زایمان انجام پذیرد .

برگشت شکم بعد از ابدومینوپلاستی

سلول های چربی پس از اتمام دوران بلوغ توانایی تکثیر خود را از دست میدهند ولی قابلیت افزایش قطر خود را حفظ میکنند . با انجام ابدومینوپلاستی همراه با ساکشن ، تعداد سلولهای چربی ناحیه شکم بطور قابل توجهی کاهش یافته و در صورت افزایش وزن پس از عمل ، فقط قابلیت افزایش قطر سلولهای چربی باقیمانده در ناحیه شکم میتواند تا حدی باعث بازگشت مجدد زخامت زیرجلدی گردد . لذا ، حجم چربی زیرجلدی حاصله از این بازگشت بمراتب کمتراز حجم چربی حاصله ازافزایش همان میزان وزن در صورت عدم انجام ابدومینوپلاستی خواهد بود .

 ارزیابی ابدومینوپلاستی

ارزیابی نتیجه ابدومینوپلاستی نیازمند رفع کامل تورم ناشی از آن می باشد و نتیجتاٌ پس از گذشت ۶ الی ۹ ماه انجام میگیرد . در صورت نیاز و با در نظر گرفتن عوارض جراحی مجدد نسبت به فواید آن می توان با انجام عمل ثانوی کوچکی معایب جزئی باقی مانده را تصحیح کرد .

درد بعد ازابدومینوپلاستی

آستانه درد در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی در کل میزان درد ناشی از ابدومینوپلاستی در روزهای ابتدائی پس از عمل نسبتا شدید به حساب آمده که عمدتاٌ در رابطه با ترمیم جداره عضلانی شکم بوده وعمیق میباشد . این درد موقت بوده وبا تجویز داروهای مسکن تا حد قابل توجهی تسکین میابد .

در کنار این درد عضلانی عمیق ، پوست پائین شکم پس ازابدومینوپلاستی ، بدلیل برش های زیر جلدی و قطع اتصالات عصبی میان سطح وعمق تمایل به بیحسی داشته که با مرور زمان تحلیل میابد .

در صورت انجام ساکشن پهلوها وسایر نواحی شکم ، این نواحی نیز تا حدی دردناک بوده که با استعمال مسکن تسکین میابند .

عمل ابدومینوپلاستی

مراقبات بعد از ابدومینوپلاستی

سفارشات و توصیه های پزشک در دوران نقاهت ابدومینوپلاستی اهمیت به سزائی داشته و رعایت آن ها از بروز برخی از عوارض سنگین ناشی از ابدومینوپلاستی جلوگیری خواهد کرد .

  • خروج هرچه سریعتر از تخت و راه رفتن و انجام فعالیتهای سبک جهت جلوگیری از انعقاد درون وریدی خون و مشکلات ناشی از آن الزامی است .
  • استفاده منظم از گن مخصوص در رفع کبودی و تورم ناشی از ابدومینوپلاستی بسیار تاثیر گذار بوده و همچنین کمک به جمع شدن یکپارچه تر پوست میکند .
  • از خوابیدن بر روی شکم پرهیز شده و باید طاق باز بخوابند .
  • استعمال دخانیات بمدت حداقل یک ماه قبل از عمل و همچنین دردوران نقاهت اکیداٌ ممنوع بوده چرا که منجر به بروز برخی عواقب شده ، تاخیر در روند بهبودی ابدومینوپلاستی ایجاد کرده و همچنین سرعت و کیفیت ترمیمات پوستی و بخیه ای را مختل میسازد .
  • در صورت بروز علائمی همچون تب ، مشکلات تنفسی ، درد شدید ، تورم بیش از حد و دیگر علائم بالینی غیر معمول میبایست سریعاٌ به پزشک معالج مراجعه شود .

عوارض محتمل ابدومینوپلاستی

چندی از عوارض محتمل ابدومینوپلاستی به شرح ذیل میباشند :

  1. بروز حوادث ناگوار که ناشی از حساسیت به مواد بیهوشی میباشند .
  2. وفور خونریزی در حین عمل ابدومینوپلاستی که احتمال دارد منجر به تزریق خون گردد .
  3. عدم خونرسائی کافی به نواحی تحتانی شکم و پوست ناف که منجر به از بین رفتن بخشی یا کل آن می شود . احتمال بروز این مسئله در اثر ابتلا به بیماری های قلبی/ عروقی ، استعمال دخانیات ، وزن و فشار خون بالا ، قند خون و چربی خون بالا و دیگر شرایط بالینی افزایش می یابد .
  4. بروز مشکلات تنفسی که ناشی از لخته بندی خون می باشد . جهت جلوگیری از بروز این رخداد رعایت اقدامات و سفارشاتی که توسط جراح پس از عمل صورت میگیرد الزامی می باشد .
  5. بروز عفونت که رفع آن نیاز به تخلیه همراه با درمان داروئی دارد .
  6. بروز ترشحات خونی / لمفاوی در فضای زیرجلدی ایجاد شده که در صورت افزایش و عدم جذب به خودی خود نیاز به تخلیه ، معمولاٌ توسط سوزن دارند .
  7. بروز اختلالات حسی در نواحی متفاوت شکم و پهلوها که به تدریج برطرف می شوند .
  8. اختلال در روند بهبودی بخیه ها و خودخوردگی پوستی که بر اثر واکنش غیر عادی پوست به تنش های موضعی و نخ جراحی بروز میابد و با کمک پانسمان های مخصوص در طی چند هفته ترمیم میشود .

هزینه ابدومینوپلاستی

همانند دیگرجراحی های زیبائی ، هزینه نهائی عمل ابدومینوپلاستی بستگی به اقدامات مورد نیاز در حین جراحی و سنگینی و پیچیدگی آنها دارد . لذا ، به افرادی که تصمیم به انجام عمل زیبائی شکم گرفته و خواستار اطلاع از قیمت آن هستند توصیه می شود که به جراح مراجعه نمایند تا پس از انجام معاینات لازم ، هزینه عمل آنان مشخص گردد .

لیفتینگ سینه

لیفتینگ سینه ( بالابری سینه‌ ها همراه یا بدون کارگذاری پروتز )

لیفتینگ سینه با هدف باز گرداندن پستان های افتاده بر سر جای اولیه خود و تغییر شکل آنها‌  بدون حذف غده ( یعنی بدون کاهش حجم سینه ها ) انجام می پذیرد.

روشهای گوناگونی جهت چنین بالابری وجود داشته که هر یک مزایا و محدودیتهای خود را در برمیدارد. انتخاب مناسبترین روش بستگی به سوابق ، میزان افت و ویژگی سینه ها دارد.

در برخی موارد ، بدلیل کم حجم و تهی بودن ناحیه بالای سینه ها ، کارگذاری پروتز پستان جهت حجم دهی به آن نقاط توصیه میگردد.

لیفتینگ سینه

پروتز‌های پستان :

منظور از پروتز سینه ، اجسام خارجی حجم دهنده سینه ها بوده که شامل یک جداره ( متشکل از سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی ) و یک محتوی ( متشکل از ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی یا سرم نمکی ) میباشد.

خصوصیات مهم سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی جداره پروتز ( که با نسوج اطراف در تماس  میباشد )، صرف نظر از مقاومت مکانیک و انعطاف پذیری آن ، عدم فعالیت بیولوژیک است.

ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی که درون کیسه پروتزهای حاوی سیلیکون گنجانده شده و حجم آن را تشکیل میدهد، علاوه بر فعالیت بیولوژیک پائین در صورت نشت اتفاقی محتوای پروتز ، سبب طبیعی تر جلوه دادن سینه ها در نگاه و‌همچنین در لمس نسبت به پروتزهای حاوی سرم نمکی میشود.

استانداردهای صنعتی بکار برده شده در پروتزهای نسل جدید، امکان ترک خوردگی جداره و نشت محتوای آنها را تقریبا به صفر رسانده و طول عمر آنها را بالقوه دائمی ساخته اند ( بر خلاف پروتزهای نسل قبلی که عمر مفید متوسط  ۱۵ ساله داشتند و میبایست، حتی در صورت عدم اتفاق خاص، تعویض می گشتنند ) .

مطالعات متعدد نشان داده اند که پروتزها موجب افزایش قابل توجه ریسک بروز سرطان پستان نمیشوند ( افزایش ریسک سرطان پستان با کار گذاری پروتز 0.000001 یا یک میلیون بوده، در صورتی که ریسک متوسط بروز سرطان پستان بدون کارگذاری پروتز در خانم های جوامع غربی ۱ .۰ یا یک دهم میباشد ) ولی برخی مدل از پروتزها احتمالا در بروز نوعی سرطان لمفاوی ( یک نوع سرطان سلولهای خون ) دخیل میباشند که دیگر ترجیحا از آنها استفاده نمیشود.

محل کارگذاری پروتز‌های پستان :

بر اساس ویژگیهای موضعی ( پوستی، غده ای و عضلانی هر فرد ) و همچنین بر اساس ترمیمات لازم و پروژه های آتی ، بخصوص در رابطه با تمایل به زایش و شیردهی ثانوی ، محل کارگذاری پروتزهای پستان تا حدی قابل بحث میباشد.

در کل یک پروتز میتواند یا در جلوی عضله سینه ( پشت غده پستان ) یا در پشت عضله سینه کارگذاری گردد.

محل بخیه ‌های لیفتینگ سینه ها :

حداقل بخیه ها دور هاله ها و بطور عمودی بین هاله ها و شیار زیر سینه ها قرار دارد. لکن، در غالب اوقات، بدلیل خصوصیات موضعی ( میزان افت سینه ها ، لزوم حذف پوست در ناحیه زیر بغل ، ویژگیهای جلدی مانند ترکیدگیهای پوستی یا انعطاف پذیری بیش از حد آن و غیره )، بخیه ای هم در شیار زیر سینه به آن دو اضافه میگردد که طول آن بنا به شرایط فوق متغیر میباشد.

شیردهی ثانوی پس از لیفتینگ سینه ها :

بدلیل برشهای غده ای لازم جهت انجام این جراحی و قطع اجباری تعدادی یا کل مجراهای تخلیه شیر، قابلیت و کیفیت شیردهی ثانوی تحلیل یافته و ترجیحا این شیردهی، حتی در صورت امکان ، توصیه نمیگردد ( امکان بروز کیست های شیری بدلیل استخراج نا کامل شیر تولید شده).

درد ناشی از لیفتینگ سینه ها :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی بطور کل میزان درد ناشی از این عمل جراحی متوسط به حساب میاید که براحتی توسط داروهای ضد درد معمول تسکین میگردد.

ارزیابی عمل لیفتینگ سینه ها :

بدلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل، نتیجه جراحی بویژه در رابطه با حجم و شکل نهایی سینه ها و همچنین تقارن آنها فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد. درصورت لزوم و توجیه ، بخصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن، انجام عملی ثانوی میتواند عیبهای کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

تحول سینه ها پس ازعمل پس از عمل لیفتینگ :

همانند تمامی نسوج بدن، سینه ها نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهند. این تحولات شامل افت ثانوی بدلیل انعطاف پوست باقیمانده آنها، تغییر حجم و شکل آنها بخصوص درصورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمون های جنسی و همچنین بروز احتمالی ضایعات خوش خیم یا بد خیم میباشند.

لیفتینگ سینه

مراقبت از سینه ها پس از عمل لیفتینگ :

بدلیل دگرگونیهای ساختاری که در حین این عمل در پستانها بوجود میایند، تصویر برداری های قبل از عمل ( ماموگرافی ، سونوگرافی و غیره ) دیگر فاقد اعتبار میشوند.

در ضمن ، بمدت حدود یک سال پس از عمل، تحولات در نسوج درون پستانها و ضایعات واکنشی ناشی از جراحی در جریان بوده و باعث عدم ثبات و غیر قابل تفسیر بودن تصاویر جدید میگردند.

لذا ، توصیه میشود که یک سال پس از آخرین عمل جراحی سینه های خود ، یک ماموگرافی بعنوان تصویر پایه ای انجام گردیده و نگهداری شده تا در صورت لزوم ، تحولات آتی تصاویر سینه ها با آن مقایسه شده و با اعتبار و اطمینان بیشتری تعبیر شوند.

عواقب محتمل ناشی از جراحی لیفتینگ سینه :

عواقب استثنایی :

حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشد.

وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.

درصورت کار گذاری پروتز، عدم تحمل پروتزهای پستان توسط بدن و اجبار به استخراج آنها در هفته های اول  پس از عمل.

عواقب نادر :

عدم خونرسائی کافی به هاله ها که نیاز به عملی مجدد و فوری جهت نگهداری آنها از طریق پیوندشان بر جای خود دارد. احتمال بروز این پیامد ، در صورت وجود پیشینه جراحی پستانها یا فاکتورهای ریسک قلبی / عروقی ( استعمال دخانیات ، وزن بالا ، فشار خون بالا ، قند خون بالا ، چربی خون بالا و برخی بیماریهای دیگر )، افزایش میابد.

خونریزی حاد و فعال بعد از کارگذاری پروتز که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌گردد.

ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر غده ای و زیرجلدی که در صورت  وفور و عدم جذب خودبخود نیاز به تخلیه پیدا میکند ( توسط سوزن و یا باز کردن قسمتی از بخیه ها ).

عفونت نسوج که نیاز به تخلیه دمل همراه با درمان دارویی ‌دارد.

درصورت کار گذاری پروتز، عفونت پروتز که مجبور به استخراج و کارگذاری مجدد آن ( در صورت درخواست ) بعد از مدت زمان حداقل شش ماه می سازد.

عواقب معمول :

اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف سینه ها و بخصوص هاله ها که بتدریج کاهش میابند.

اختلال در روند بخیه ها و بلوغ  آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌ های غیر معمول پوست به تنش‌ ها و نخ جراحی می ‌باشد.  یکی از این اختلالات خود خوردگی پوستی بخصوص در نقاط پر تنش بوده که با مراقبات لازم اعم از پانسمانهای مخصوص بتدریج مرمت میابد.

عدم تقارن نسبی سینه ها که در اکثر موارد ، بدلیل میزان بسیار کم آن ، نیازی به عمل جراحی مجدد ندارد.

درصورت کار گذاری پروتز، بروز پدیده ای به نام انقباض کپسولی پیرامون پروتزها در کوتاه مدت و بخصوص دراز مدت که موجب سفتی ، تغییر شکل ، عدم تقارن سینه ها و احتمالا درد در آنها شده که در برخی موارد نیاز به عمل جراحی جدیدی جهت بازگشائی محفل پروتز یا حذف نسج منقبض شده دور پروتزها پیدا میکند.

ابدومینوپلاستی کوچک

کاهش کوچک پوست و چربی شکم ( ابدومینوپلاستی کوچک )

ابدومینوپلاستی کوچک ، با هدف حذف پوست مضاعف و چربی زیر جلدی شکم از ناحیه ناف به پائین انجام می شود. این جراحی در صورت لزوم ، با ترمیم لایه عضلانی شکم  ‌بطور ’ نیم ارتفاع ‘ ( از ناف تا استخوان لگَن در پائین شکم ) و مکش چربی زیر جلدی شکم و پهلوها همراه می شود.

ابدومینوپلاستی کوچک

محل بخیه ابدومینوپلاستی کوچک :

بخیه به شکل یک خط افقی و منحنی در ناحیه پايین شکم ، از یک پهلو به پهلوی دیگر ولی کوتاه تر از بخیه ابدومینوپلاستی بزرگ میباشد.

حاملگی بعد از ابدومینوپلاستی :

حاملگی بعد از این عمل کاملا ممکن میباشد ولی لازم به تذکر است که انعطاف پوستی و عضلانی ناشی از بارداری باعث از دست رفتن نتیجه ترمیم لایه های پوستی و عضلانی انجام شده میگَردد.

میزان درد جراحی ابدومینوپلاستی کوچک :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی بطور کل میزان درد ناشی از این عمل جراحی عمدتا در رابطه با ترمیم لایه های عضلانی شکم بوده که آن هم در روزهای پس از عمل نسبتا شدید به حساب می آید. این درد صرفا جداره ای و داخلی است چرا که بدلیل برشهای زیرجلدی و قطع اتصالات عصبی سطح شکم با عمق ، پوست ناحیه پائین شکم تا حدی حس خود را پس از این جراحی از دست میدهد که البته این کم حسی به تدریج باز می گردد. ‌

ارزیابی عمل ابدومینوپلاستی کوچک :

بدلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل ، نتیجه جراحی فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد. درصورت لزوم و توجیه ، بخصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به نتایج آن ، انجام عملی ثانوی میتواند عیبهای کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

تحولات شکم پس ازعمل ابدومینوپلاستی کوچک :

همانند تمامی نسوج بدن ، ناحیه شکم نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهد. این تحولات شامل انعطاف پوست باقیمانده آن و تغییر حجم زیر جلدی در صورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمونهای جنسی میباشند. البته قابلیت افزایش ثانوی چربی زیر جلدی شکم در صورت افزایش وزن پس ازعمل بمراتب کمتر از شکم عمل نشده میباشد.

ابدومینوپلاستی کوچک

عواقب احتمالی ناشی از جراحی ابدومینوپلاستی :

عواقب استثنایی :

  • بروز حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشند.
  • بروز مشکلات تنفسی کم و بیش حاد ، مرگ و میر ناشی از آن بدلیل لخته بندی خون ( ترومبوز ) در وریدهای پائین بدن و مهاجرت آن به قلب و سپس به ریه ها ( آمبولی ریوی ). جهت پیشگیری از چنین مسائلی ، اقداماتی لازم توسط جراح صورت میگیرد که رعایت آنها الزامی میباشد.
  • وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.
  • عدم خونرسائی کافی به پوست ناحیه پائین شکم که منجر به از بین رفتن آن میگَردد. احتمال بروز این پیامد در صورت وجود فاکتورهای ریسک قلبی / عروقی ( استعمال دخانیات ، وزن بالا ، فشار خون بالا ، قند خون بالا ، چربی خون بالا و برخی بیماریهای دیگَر ) افزایش میابد.

عواقب نادر :

  1. خونریزی حاد و فعال بعد از عمل که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌گردد.
  2. ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر جلدی شکم که در صورت وفور و عدم جذب خودبخود نیاز به تخلیه پیدا میکند ( توسط سوزن و یا باز کردن قسمتی از بخیه ).
  3. عفونت که نیاز به تخلیه دمل حاصله همراه با درمان داروئی ‌دارد.

عواقب معمول :

  • اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف پوست شکم و پهلوها که بتدریج کاهش میابند.
  • اختلال در روند بخیه ها و بلوغ آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌های غیر معمول پوست به تنش‌های موضعی و نخ جراحی میباشد. در برخی موارد این اختلالات منجر به خود خوردگی پوستی بخصوص در نقاط پر تنش شده که ترمیم آن ، نه توسط جراحی بلکه توسط محیط سازی با پانسمانهای مخصوص ، بتدریج طی چند هفته حاصل میگَردد.

ماموپلاستی

ماموپلاستی کاهش سینه‌ ها

منظور از ماموپلاستی کاهش سینه ‌ها ، کاهش حجم و تغییر شکل با حذف غده ، چربی و پوست مضاعف آنها می باشد.

روشهای گوناگونی جهت چنین کاهشی وجود داشته که هر یک مزایا و محدودیت های  خود را در برمیدارد. انتخاب مناسب ترین روش بستگی به سوابقتان و ویژگی های سینه های شما دارد.

محل بخیه ‌های ماموپلاستی کاهش

بطور معمول ، سه بخیه متصل در این جراحی وجود دارند.

یکی دور هاله ها ، دیگری بطور عمودی بین قطب پايینی هاله ها و شیار زیر سینه ها  و آخری در شیار زیر سینه ها واقع میباشند.

درازای بخیه واقع در شیار زیر سینه ها بستگی به حجم اولیه و میزان افت آنها ، لزوم حذف پوست و چربی در نواحی زیر بغل ، و همچنین ویژگی های جلدی مانند ترکیدگی و انعطاف پذیری وجود دارد.

ماموپلاستی

شیردهی بعد از ماموپلاستی کاهش

به دلیل برش های غده ای لازم جهت انجام جراحی ماموپلاستی و قطع اجباری تعدادی یا کل مجراهای تخلیه شیر، قابلیت و کیفیت شیردهی ثانوی تحلیل یافته و ترجیحا این شیردهی، حتی در صورت امکان توصیه نمی گردد ( امکان بروز کیست های شیری بدلیل استخراج  ناکامل شیر تولید شده ).

میزان درد جراحی ماموپلاستی کاهش

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت می باشد ولی به طور کل میزان درد ناشی از این عمل جراحی متوسط به حساب می آید که به راحتی توسط داروهای ضد درد معمول تسکین می گردد.

نتیجه عمل ماموپلاستی کاهش

به دلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل ماموپلاستی ، نتیجه جراحی ماموپلاستی بویژه در رابطه با حجم و شکل نهایی سینه ها و همچنین تقارن آن ها فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی می باشد.

درصورت لزوم و توجیه ، به خصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن ، انجام عملی ثانوی می تواند عیب های کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

 تحول سینه ها پس ازعمل ماموپلاستی کاهش

همانند تمامی نسوج بدن ، سینه ها نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه می دهند. این تحولات شامل افت ثانوی به دلیل انعطاف پوست باقیمانده آنها، تغییر حجم و شکل بخصوص درصورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمون های جنسی، و همچنین بروز احتمالی ضایعات خوش خیم یا بد خیم می باشند.

طبیعتا میزان بروز ضایعات در پستان ها پس از جراحی ماموپلاستی کاهش به تناسبت حجم حذف شده کاهش می یابد.

مراقبت های پس از ماموپلاستی کاهش

به دلیل دگرگونی های ساختاری ای که درحین عمل ماموپلاستی در پستان ها به وجود می آیند، تصویر برداری های  قبل از عمل ( ماموگرافی ، سونوگرافی و غیره ) دیگر فاقد اعتبار می شوند.

در ضمن، به مدت حدود یک سال پس از عمل ماموپلاستی ، تحولات در نسوج درون پستانها و ضایعات واکنشی ناشی از جراحی در جریان بوده و باعث عدم ثبات و غیر قابل تفسیر بودن تصاویر جدید می گردند.

لذا ، توصیه میشود که یک سال پس از آخرین عمل جراحی سینه های خود ، یک ماموگرافی به عنوان تصویر پایه ای انجام گردیده و نگهداری شده تا در صورت لزوم ، تحولات آتی تصاویر سینه ها با آن مقایسه شده و با اعتبار و اطمینان بیشتری تعبیر شوند.

عوارض جراحی ماموپلاستی کاهش :

عوارض استثنایی :

  • حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده می باشد.
  • وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.

عوارض نادر :

  1. عدم خون رسانی کافی به هاله ها که نیاز به عملی مجدد و فوری جهت تلاش به  نگهداری آن ها از طریق پیوندشان بر جای خود دارد. احتمال بروز این پیامد ، در صورت وجود فاکتورهای ریسک قلبی / عروقی ( استعمال دخانیات، وزن بالا، فشار خون بالا، قند خون بالا، چربی خون بالا و برخی بیماری های دیگَر ) ، افزایش میابد.
  2. خونریزی حاد و فعال بعد ازعمل که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌ گردد .
  3. ترشحات خونی لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیرغده ای و زیر جلدی که در صورت وفور و عدم جذب خود به خود نیاز به تخلیه پیدا می کند ( توسط سوزن و یا باز کردن قسمتی از بخیه ها ) .
  4. عفونت که نیاز به تخلیه دمل همراه با درمان داروئی ‌دارد.

عواقب معمول :

  • اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف سینه ها و به خصوص هاله ها که به تدریج تا حدی کاهش میابند.
  • اختلال در روند بخیه ها و بلوغ آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌ های غیر معمول پوست به تنش‌ ها و نخ جراحی می ‌باشد. یکی از این اختلالات خود خوردگی پوستی به خصوص در نقاط پر تنش بوده که با مراقبت های لازم اعم از پانسمان های مخصوص به تدریج مرمت میابد.
  • عدم تقارن نسبی سینه ها که در اکثر موارد، به دلیل میزان کم آن نیازی به عمل جراحی مجدد ندارد.

پروتز سینه

پروتز سینه

پروتز سینه : ( ماموپلاستی افزایش سینه ها توسط پروتز ) ، منظور از ماموپلاستی افزایش سینه ها اضافه کردن حجم و تغییر شکل پستانها با کارگذاری پروتز در درون محفلی تعبیه شده درآن ناحیه می باشد.

گزینه های مختلفی جهت چنین افزایشی وجود داشته که هر یک مزایا و محدودیتهای خود را در بر میدارند. انتخاب مناسب ترین گزینه بستگی به ویژگی های موضعی سینه ها ، سوابق و پروژه های آتی هر شخص دارد.

پروتز سینه

پروتزهای سینه

پروتز‌های پستان ، اجسام خارجی حجم دهنده سینه ها بوده که شامل یک جداره ( متشکل از سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی ) و یک محتوی ( متشکل از ژل سیلیکون با  کیفیت پزشکی و یا سرم نمکی ) می باشند.

خصوصیت مهم سیلیکون جامد با کیفیت پزشکی جداره پروتز ( که با نسوج اطراف در تماس می باشد ) ، صرف نظر از مقاومت مکانیک و انعطاف پذیری آن ، عدم فعالیت بیولوژیک است.

خصوصیت مهم ژل سیلیکون با کیفیت پزشکی که درون کیسه پروتز گنجیده و حجم آن را تشکیل می دهد ، علاوه بر فعالیت بیولوژیک پائین آن در صورت نشت اتفاقی، طبیعی تر جلوه دادن سینه ها در نگاه و به خصوص در لمس نسبت به پروتزهای حاوی سرم نمکی است.

استانداردهای صنعتی به کار برده شده در پروتزهای نسل جدید، امکان ترک خوردگی جداره و نشت محتوای آنها را تقریبا به صفر رسانده و طول عمر آنها را بالقوه دائمی ساخته اند ( بر خلاف پروتزهای نسل قبلی که عمر مفید متوسط  ۱۵ ساله داشتند و میبایست، حتی در صورت عدم اتفاق خاص ، تعویض می گشتنند ).

مطالعات متعدد نشان داده اند که پروتزها موجب افزایش قابل توجه ریسک بروز سرطان پستان نمی شوند ( افزایش ریسک سرطان پستان در صورت کارگذاری پروتز ۰.۰۰۰۰۰۱ یا یک میلیونیم بوده ، در صورتی که ریسک متوسط چنین اتفاقی بدون کارگذاری پروتز حدودا   ۰.۱ یا یک دهم میباشد ). لذا ، برخی مدل از پروتزها احتمالا و بطور بسیار نادر در بروز نوعی سرطان لمفاوی ( دسته  ای از گویچه های سفید خون ) دخیل میباشند که  ترجیحا دیگر از آنها استفاده نمیشود.

کارگذاری پروتز‌های سینه :

دسترسی به محل تعبیه محفل به ۳ طریق انجام پذیراست.

  1. رایج ترین این طرق از راه هاله ها ( از دور آنها یا از خطی افقی در وسط آنها ) و از راه شیار زیر پستان میباشند. کارگذاری پروتز از راه زیر بغل نیز قابل انجام است ولی به دلایل فنی و برخی عواقب احتمالی آن ، از این روش معمولا استفاده نمی گردد.
  2. محل تعبیه محفل و در نتیجه محل کارگذاری پروتز میتواند یا در جلوی عضله سینه ( پشت غده پستان ) و یا در پشت عضله سینه باشد.
  3. هر یک از این گزینه ها مزایا و معایب خود را دارا بوده و همانطور که در فوق  اشاره شد ، با در نظر گرفتن ویژگی های موضعی یعنی پوستی ، غده ای و عضلانی هر فرد و همچنین سوابق و پروژه های آتی ایشان  به خصوص در رابطه با تمایل به زایش و شیردهی ثانوی ، انتخاب گزینه بهینه تا حدی قابل بحث می باشد که البته تصمیم نهائی آن توسط جراح گرفته میشود.

محل بخیه های جراحی ماموپلاستی افزایش سینه توسط پروتز :

بر حسب راه انتخاب شده جهت دسترسی به محفل پروتز ، بخیه جراحی معمولا یا در دور هاله ها یا در شیار زیر پستانها قرار خواهند داشت.

شیردهی بعد از جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز :

در صورت عبور از غده ‌پستان ها ( کارگذاری از راه هاله ها ) ، به دلیل برش های غده ای و قطع اجباری تعدادی از مجراهای تخلیه شیر ، قابلیت و کیفیت شیردهی ثانوی تحلیل یافته و ترجیحا این شیردهی توصیه نمیگردد ( امکان بروز کیست های شیری و التهابات موضعی ناشی از آن به دلیل استخراج  ناکامل شیر تولید شده ).

در صورت عدم عبور از غده پستان ( کارگذاری از راه شیار زیر سینه ها ) ، شیر دهی ثانوی بدون محدودیت خاصی در رابطه با این جراحی میسر میباشد.

میزان درد جراحی ماموپلاستی افزایش سینه توسط پروتز :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی به طور کل میزان درد ناشی از پروتزهای کار گذاشته شده در پشت عضله سینه به مراتب بیشتر از پروتزهای کار گذاشته شده در جلوی آن ( پشت غده پستان ) میباشد. با این وجود ، در صورت بروز ، مرحله‌ حاد این درد از چند روز تجاوز نکرده و به طور‌ قابل توجهی توسط داروهای ضد درد تسکین می یابد.

پروتز سینه

ارزیابی عمل ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

به دلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل ، نتیجه جراحی به ویژه در رابطه با حجم و شکل نهائی سینه ها و همچنین تقارن آنها فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد.

درصورت لزوم و توجیه ، به خصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن ، انجام عملی ثانوی میتواند عیب های کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

تحول سینه ها پس از عمل ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

همانند تمامی نسوج بدن ، سینه ها نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهند. این تحولات شامل افت ثانوی به دلیل انعطاف پوست پستان ها ، تغییر حجم و شکل آن ها به خصوص در صورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هورمون های جنسی ، و همچنین بروز احتمالی ضایعات خوش خیم یا بد خیم میباشند.

لازم به گوشزد است که عمل جراحی پستانها به تنهائی احتمال بروز ضایعات خوش خیم یا بد خیم در پستان را افزایش نمیدهد.

مراقبت های پس از جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

  • به دلیل دگرگونی های ساختاری ای که درحین عمل در پستانها به وجود میایند ، تصویر برداری های قبل از عمل ( ماموگرافی ، سونوگرافی و غیره ) دیگر فاقد اعتبار میشوند.
  • در ضمن ، به مدت حدود یک سال پس از کارگذاری پروتز سینه ، تحولات در نسوج درون پستان ها و ضایعات واکنشی ناشی از جراحی در جریان بوده و باعث عدم ثبات و غیر قابل تفسیر بودن تصاویر جدید میگردند.
  • لذا ، توصیه میشود که یک سال پس از آخرین عمل جراحی سینه های خود ، یک ماموگرافی به عنوان تصویر پایه ای انجام گردیده و نگهداری شده تا در صورت لزوم ، تحولات آتی تصاویر سینه ها با آن مقایسه شده و با اعتبار و اطمینان بیشتری تعبیر شوند.

عوارض جراحی ماموپلاستی افزایش توسط پروتز سینه :

عوارض استثنایی :

  • حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشد.
  • وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.
  • عدم تحمل پروتز های سینه توسط بدن و اجبار به استخراج آنها در هفته های اول پس از عمل.

عوارض نادر :

  1. خونریزی حاد و فعال بعد از کارگذاری پروتز سینه که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می‌گردد.
  2. ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر غده ای و زیر جلدی یا در محافل تعبیه شده جهت کارگذاری پروتزها که در صورت وفور و عدم جذب خودبخود نیاز به تخلیه پیدا میکنند.
  3. عفونت پروتز که مجبور به استخراج و کارگذاری مجدد آن ( در صورت درخواست ) بعد از مدت زمان حداقل شش ماه می سازد.

عوارض معمول :

  • انقباض کپسول دور پروتزها در کوتاه یا دراز مدت که موجب سفتی ، تغییر شکل ، عدم تقارن سینه ها و احتمالا بروز درد در آنها شده و در برخی موارد ناچار به عمل جراحی جدیدی جهت باز کردن یا حذف نسج منقبض شده دور پروتزها میسازد . کپسول دور پروتزها ، نسجی میباشد که توسط بدن به دور این اجسام خارجی تولید شده تا آنها را احاطه و خنثی کند . دلیل انقباض کپسول ، فعال شدن برخی سلول های التهابی نهفته در آن ، به خصوص  بر اثر اصطکاکات و ارتعاشات بوده و کاملا غیر قابل پیش بینی است . این پیامد نزد بانوان ورزشکار و لاغر اندام بیشتر میباشد.
  • بروز پستی و بلندی هائی در پوست پستان که نتیجه انتقال پستی و بلندی های جداره پروتزها به سطح بدلیل نازکی غده ، نسوج زیر جلدی و پوستی ، بخصوص در نواحی بالای سینه میباشد . این پیامد صرفا در صورت برهنگی سینه ها و عدم پوشش سوتین خود را نشان می دهد.
  • اختلال در روند بخیه ها و بلوغ  آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌های غیر معمول پوست به تنش‌ ها و نخ جراحی می ‌باشد . یکی از این اختلالات خود خوردگی پوستی به خصوص در نقاط پر تنش بوده که با مراقبات ویژه اعم از پانسمان های مخصوص به تدریج مرمت میابد.
  • احتمال بروز چنین انقباضی در کل و به طور متوسط  ٪ ۱۵ تا  ٪ ۲۰ میباشد ولی نزد  بانوان ورزشکار و لاغر اندام افزایش میابد.
  • اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف سینه ها و بخصوص هاله ها که به تدریج کاهش میابند.
  • عدم تقارن نسبی سینه ها که در اکثر موارد ، به دلیل میزان کم آن ، نیازی به عمل جراحی مجدد ندارد.

ابدومینوپلاستی بزرگ

ابدومینوپلاستی بزرگ یا کاهش چشمگیر پوست و چربی شکم

منظور از ابدومینوپلاستی بزرگ ، حذف پوست مضاعف و چربی زیر جلدی شکم از ناف به پائین و در صورت لزوم ، ترمیم جداره عضلانی آن بطور تمام ارتفاع ( از جناغ تا استخوان لگن در پائین شکم ) و همچنین مکش چربی زیر جلدی ( یا ساکشن ) نواحی بالای شکم و پهلوها میباشد.

ابدومینوپلاستی بزرگ

محل بخیه‌ های جراحی ابدومینوپلاستی بزرگ :

بخیه های مورد نیاز برای جراحی ابدومینوپلاستی به شکل یک خط در ناحیه پایین شکم بطور افقی و منحنی از یک پهلو به پهلوی دیگر ، همراه با یک خط مثلث یا مدور ( بنا به فرم اولیه آن ) به دور ناف میباشند.

بارداری بعد از ابدومینوپلاستی :

حاملگی بعد از این عمل امکان پذیر است ولی لازم به تذکر است که انعطاف پوستی و عضلانی ناشی از بارداری باعث از دست رفتن بهره ترمیم لایه های پوستی و عضلانی انجام شده میگردد.

میزان درد جراحی ابدومینوپلاستی بزرگ :

آستانه درد و قابلیت تحمل آن در اشخاص بسیار متفاوت میباشد ولی بطور کل ، میزان درد ناشی از ابدومینوپلاستی بزرگ نسبتاٌ حاد به حساب آمده که عمدتآٌ در رابطه با ترمیم جداره عضلانی شکم و تنش های حاصله از آن میباشد . در نتیجه ، درد ابدومینوپلاستی بیشتر عضلانی و عمیق است چرا که بدلیل برشهای زیرجلدی و قطع اتصالات عصبی بین سطح وعمق ، پوست ناحیه پائین شکم تا حدی کم هم حس میشود .
در صورت مکش چربی ( ساکشن ) پهلوها و دیگر نقاط ، آن نواحی نیز موقتاٌ و کمابیش دردناک خواهند بود که البته تمامی این دردهای موقت تا حد قابل توجهی توسط داروهای ضد درد تسکین میابند .

ارزیابی عمل ابدومینوپلاستی بزرگ :

به دلیل بروز ترشحات و تورم  پس از عمل ابدومینوپلاستی ، نتیجه جراحی فقط پس از شش تا نه ماه قابل ارزیابی میباشد. درصورت لزوم و توجیه ، به خصوص با در نظر گرفتن عواقب یک جراحی مجدد نسبت به بهره های آن ، انجام عملی ثانوی میتواند عیب های کوچک باقیمانده را تصحیح نماید.

تحولات شکم پس ازعمل ابدومینوپلاستی بزرگ :

همانند تمامی نسوج بدن ، ناحیه شکم نیز پس از عمل جراحی تحولات طبیعی خود را ادامه میدهد. این تحولات شامل انعطاف پوست باقیمانده آن ناحیه و تغییر حجم و ضخامت زیر جلدی در صورت نوسانات وزنی یا بر اثرعملکرد هرمون های جنسی میباشند.

البته قابلیت افزایش ثانوی چربی زیر جلدی شکم در صورت افزایش وزن پس ازعمل ابدومینوپلاستی بزرگ به مراتب کمتر از شکم عمل نشده میباشد.

ابدومینوپلاستی بزرگ

عوارض ابدومینوپلاستی بزرگ :

عواقب استثنایی :

  • حوادث ناگوار بر اثر اتفاقات غیر قابل پیش‌ بینی ناشی از بیهوشی که در رابطه با حساسیت به مواد تزریق شده میباشد.
  • مشکلات تنفسی کمابیش حاد و مرگ و میر ناشی از آنها بدلیل لخته بندی خون ( ترومبوز ) در وریدهای پايین بدن و مهاجرت آنها به قلب و سپس به ریه ها ( آمبولی ریوی ) . در این رابطه اقدامات و سفارشات خاصی توسط جراح پس از عمل صورت میگیرد که رعایت آنها الزامی است .
  • وفور خونریزی در حین عمل که منجر به تزریق خون میگردد.
  • عدم خونرسائی کافی به پوست ناحیه پائین شکم که منجر به از بین رفتن آن میگردد.
  • عدم خونرسائی کافی به پوست ناف که منجر به از بین رفتن قسمتی یا کل آن میگردد.
  • احتمال بروز دو عاقبه اخیر ، در صورت وجود وجود فاکتورهای ریسک قلبی / عروقی ( استعمال دخانیات ، وزن بالا ، فشار خون بالا ، قند خون بالا ، چربی خون بالا و برخی بیماری های دیگر ) افزایش میابد.

عوارض نادر :

  1. خونریزی حاد و فعال بعد ازعمل که منجر به عملی مجدد و فوری جهت انعقاد آن و احتمالا تزریق خون می ‌گردد.
  2. ترشحات خونی / لمفاوی در فضاهای شکافته شده زیر جلدی شکم که در صورت وفور و عدم جذب خود به خود نیاز به تخلیه پیدا میکنند ( توسط سوزن و یا باز کردن قسمتی از بخیه ها ).
  3. عفونت که نیاز به تخلیه دمل حاصله همراه با درمان داروئی ‌دارد.

عوارض معمول :

  • اختلالات حسی ( کم حسی ، بی حسی ، پر حسی )  در نواحی مختلف پوست شکم و پهلوها که به تدریج کاهش میابند.
  • اختلال در روند بخیه ها و بلوغ  آنها که عمدتا ناشی از واکنش‌ های غیر معمول پوست به تنش‌ های موضعی و نخ جراحی میباشد.
  • در برخی از موارد این اختلالات منجر به خود خوردگی پوستی ، بخصوص در نقاط  پر تنش شده که ترمیم آن ، نه توسط جراحی بلکه توسط محیط سازی با پانسمان های مخصوص ، به تدریج طی چند هفته حاصل میگردد.
Call Now Buttonتماس با دکتر